Η ζωή μας μοιάζει με την εξεταστική. Οι άνθρωποι γύρω μας είναι μαθήματα. Καθένας μας διδάσκει κάτι. Ακούμε πολλά, κρατάμε όσα μας αρέσουν. Συνήθως πετάμε τα κουραστικά και τα δυσάρεστα. Κάποια μαθήματα τα χειριζόμαστε με επιτυχία και μας δίνουν πολλά, τα θυμόμαστε σαν ένα καλό κεφάλαιο, ένα 8άρι, ας πούμε.
Άλλα πάλι μας βασανίζουν καιρό. Τα κουβαλάμε στο μυαλό μας ανά τα εξάμηνα. Μας πονάνε το κεφάλι, μας μπερδεύουν και τα σκεφτόμαστε συνέχεια, μα δεν βρίσκουμε ποτέ θάρρος και κουράγιο να τα διαβάσουμε, να τα βάλουμε, ρε παιδί μου, σε μια τάξη.
Υπάρχουν και άλλα που κοβόμαστε με την πρώτη και τα εγκαταλείπουμε για πάντα. Μέσα από τα μαθήματα μας γεννώνται προσδοκίες μα πολλές φορές μας εκπλήσσουν, είτε με την αρνητική είτε με τη θετική τους έκβαση.
Ναι, μ’ αρέσει πολύ αυτή η παρομοίωση. Νομίζω κάπως έτσι θα είναι τα φοιτητικά χρόνια που με περιμένουν.
Καλό πτυχίο, Υδρογ.
Άλλα πάλι μας βασανίζουν καιρό. Τα κουβαλάμε στο μυαλό μας ανά τα εξάμηνα. Μας πονάνε το κεφάλι, μας μπερδεύουν και τα σκεφτόμαστε συνέχεια, μα δεν βρίσκουμε ποτέ θάρρος και κουράγιο να τα διαβάσουμε, να τα βάλουμε, ρε παιδί μου, σε μια τάξη.
Υπάρχουν και άλλα που κοβόμαστε με την πρώτη και τα εγκαταλείπουμε για πάντα. Μέσα από τα μαθήματα μας γεννώνται προσδοκίες μα πολλές φορές μας εκπλήσσουν, είτε με την αρνητική είτε με τη θετική τους έκβαση.
Ναι, μ’ αρέσει πολύ αυτή η παρομοίωση. Νομίζω κάπως έτσι θα είναι τα φοιτητικά χρόνια που με περιμένουν.
Καλό πτυχίο, Υδρογ.
No comments:
Post a Comment