‘’Αυτή η βρωμιάρα η Μαρία της γειτονιάς φταίει, Πέδρο στο ορκίζομαι στην Παναγίτσα της Γουαδελούπης, μου κλεψε το χρυσό κολιέ, που να καεί στη κόλαση η ορφανεμένη παρακατιανή!’’.
-Ζαπ!
-Όχι ρε μαλάκα, μην το αλλάζεις πάνω στη Σοράγια!
Και εκεί είναι που προδίδεται η διασκέδαση που βιώνεις. Και ντρέπεσαι να το παραδεχτείς, παρόλο που όταν αναφέρεται μια ατάκα της Μαρία λα ντε Μπάριο διψάς να απαγείλλεις απ’ έξω τη συνέχεια. Ήδη αποκαλύφθηκε μια συνήθεια κρυμμένη στα έγκατα του είναι σου. Ναι, δική σου. Είναι κοινό μυστικό ότι κάθε μεσημέρι βλέπεις βραζιλιάνικα, Κωνσταντίνου και Ελένης, έπειτα Τατιάνα και για κερασάκι, Ω! Θεοί, Ειδήσεις Σταρ και τις ταινίες που έπονται. Το αρνείσαι αλλα σ’αρέσει, νιώθεις το trash κυλάει στο αίμα σου και να σε ζεσταίνει με τη γνώριμη καφρίλα του. Τι κι αν το παίζεις εναλλακτικός? Πάντα μετά τη δουλειά θα συμπάσχεις νοερά με την κατατρεγμένη Φλορισιέντα , θα απολαμβάνεις το χιλιοπαιγμένο ‘’Μωρό της Ρόσμαρι΄΄-Κατακουζήνα version και θα κλαίς με το ‘’Μια βραδία στο Νόττινγκ Χίλλ’’, γρήγορα και μουλωχτά, σαν σωστός άντρας.
Aaaaand it’s Friday night. Παρόλο που όπως σωστά τόνισε επανειλλημένα και η Ρεβέκα πρέπει να βγείς, δεν έχεις λεφτά για τέτοιες πολυτέλειες. Ανοίγεις το πισί σου, μια φτηνή μπύρα (ίσως ΑΜΣΤΕΛ-που και γι αυτή ντρέπεσαι και περιπεκτικά την αποκαλείς μπροστά σε άλλους ως μπύρα του οικοδόμου..anyway) και βάζεις τραγουδάκια. Ξεκινάς με Αerosmith γιατί είσαι ως γνωστόν παιδί της κουλτούρας και δειλά δειλά σέρνεις τον κέρσορα…’’ΑΠΟ ΔΕΥΤΕΡΑ ΘΑ ΠΑΨΩ ΝΑ ΚΑΠΝΙΖΩ’’ ωρύεται ο αοιδός. Ταυτίζεσαι, δυναμώνεις, αρχίζεις να χορεύεις μόνος, και το να ουρλιάξεις το ρεφρέν είναι η δική σου στιγμή, κανείς δεν μπορεί να στην πάρει, είστε εσύ και ο Κιάμος σε HD. Φυσικά με το που βρείς καμιά δραχμή, η Δαπίτικη παρέα σου σε σέρνουν στα μπουζούκια, παρά τα ‘’δε θελω ρε, ειμαι παιδι της ροκ ρε, δεν είμαι ελληνάρας ρε’’. Αλλά όταν ο ντιντζέης παίζει Φουρέιρα, διάολε, θα ρίξεις το τσιφτετέλι σου αφήνοντας άφωνους τους άλλους με το πόσο άπταιστα γνωρίζεις να τραγουδάς και να χορεύεις το ‘Ρεγκετόν’, σαν αληθινό 12χρονο.
Κάπως έτσι περνάει όλος σου ο χειμώνας, μέχρι τον πολυπόθητο Αύγουστο, οπότε και θα επιδοθείς σε ξέφρενες διακοπές στο κατσικοχώρι σου (ενώ ο περίγυρος σου θα οργώνει τη Μύκονο). Τέλος πάντων, ας όψεται η αφραγκία. Ούτε φέτος έχεις τι να κάνεις, τα μπιτσόμπαρα παρακμάζουν, η μπιρίμπα με τον παππού σου δεν είναι πια διασκεδαστική και εννοείται τερμάτισες όλα τα παιχνίδια που κουβάλησες μαζί με το x-box. Θα ενδώσεις, δεν μπορεί. Το περίπτερο τα πουλάει μόνο 2 ευρώ, περιοδικά τύπου ΤΣΑΟ, ΧΑΛΛΟΟΥ και κακογραμμένα άρλεκιν (κάτι σαν 50 shades of gray με εξευγενισμένο και πολυσέλιδο σεξ, που δεν είναι ποτέ σεξ, αλλα ‘’έρωτας’’). Έτσι, για να έχεις και fap material αφού το ιντερνετ δεν πέρασε ποτέ από το σπίτι της γιαγιάς σου και οι ντόπιες δεν βλέπονται. Τα διαβάζεις στην παραλία, εννοείται καλύπτεις κάπως το εξώφυλλο για να μη γίνεις εντελώς ρόμπα και ρουφάς με εκπληκτική ταχύτητα τις σελίδες, σαν τον σπιτικό φραπέ σου.
Εξυπακούεται ότι όταν σε ρωτήσουν οι ιντελεκτουέλ χιπστεροφίλοι σου τι διάβασες το καλοκαίρι, μην απαντήσεις ότι ξεψάχνισες τα άπαντα του Σαραμάγκου, γιατί σε κανένα έργο του δεν θα υπάρχει το καυτο πάθος που ανεβαίνει στα μινίγγια της Λουτσίας, ούτε ο αρετουσάριστος κώλος της γνωστής παρουσιάστριας πρωινάδικου…
Υδρογονάνθρακας.
No comments:
Post a Comment