Άνευ τίτλου.

Δεν θυμάμαι πως έφτασα μέχρι εδώ. Μόνο ότι έτρεχα. Έχω κρυφτεί σε έναν θάμνο, γύρω μου πέτρες και ησυχία. Μέχρι πριν από λίγο άκουγα τα βήματά της. Κάτι μου έκανε και δεν μπορώ να περπατήσω. Δεν θέλω να πεθάνω έτσι... Κρυμμένος σαν δειλό παιδί. Αλλά δεν ξέρω τι να κάνω. Είμα βαριά τραυματισμένος, και δεν έχω τη θέληση να συνεχίσω. Ακούω κάτι δίπλα μου. Κάποιο ζώο πρέπει να είναι. Το δάσος εδώ είναι γεμάτο. Και δεν φιλοξενεί μόνο ζώα. Δεν ξέρω οι φίλοι μου τι κάνουν. Νομίζω πολεμάνε.  Έπρεπε να είχαν φύγει.  

Ξεκινάω τις διαδικασίες, προετοιμάζομαι. Σε λίγο θα έχω γυρίσει σπίτι. Όλα θα πάνε καλά.

Τίποτα δεν πάει καλά.

Πλησιάζει. Λίγο ακόμα θέλω αλλά είναι πολύ κοντά. Δεν προλαβαίνω και δεν μπορώ να τρέξω.  Μπαίνει μέσα στους θάμνους. Αν δεν με έχει ήδη δει, σίγουρα θα με δει σε λίγο. Τα βήματά της εκωφαντικά.  Πλησιάζει με υπεράνθρωπη ταχύτητα. Είναι οι τελευταίες μου στιγμές και το ξέρω. Αρχίζω να τρέχω αλλά είναι σίγουρο ότι δεν θα καταφέρω τίποτα. Μου επιτίθεται. Με αποτελείωνει με ένα μαχαίρι. Το χρώμα φεύγει σιγά σιγά από τα μάτια μου. Πριν καν καταρεύσω στο έδαφος, αυτή έχει βρει τον επόμενο στόχο της.

Καλά ρε μαλάκες ποιος φίνταρε την Καταρίνα?  

Πτήση Τσάρτερ για Δουβλίνο

Η ιδιότητα κάποιων ανθρώπων να εντοπίζουν τις αδυναμίες των άλλων ήταν κάτι με το οποίο δεν είχα έρθει αντιμέτωπη ποτέ ως τώρα, καθώς η αυτοπεποίθηση μου περι των κοινωνικών σχέσεων μου δημιουργούσε παρωπίδες στο να βλέπω αν οι άλλοι υπερέχουν εμού σε οξυδέρκεια.
Τα σύνθετα εγκεφαλικά μου οχυρά κατέρρευσαν μπροστά στην απλούστερη των αποκωδικοποιήσεων, και μάλιστα από το δυνάμει αφεντικό μου. Ίσως η στιγμή αυτή είναι μια ευκαιρία να συνειδητοποιήσω το πόσο σκληρά θα είναι στο μέλλον τα job interviews για μένα.

Δε θα πω ψέματα, υπερτίμησα τις ποταπές τεχνικές μου , προκειμένου να εδραιώσω το μονοπώλιο μου, να υπερτονίσω τη μοναδικότητα μου, να κατοχυρώσω τη θέση μου. Ας πούμε ότι έπαιξα αθέμιτα τη στιγμή που περίμεναν από μένα να διακριθώ στο θεμιτό.

Το κακό είναι ότι το πλαστό προσωπείο μου έπεσε μπροστά στον χειρότερο δυνατό άνθρωπο, αρχικά διότι ήταν ανήρ, και κατά δεύτερο ανήρ τον οποίο σκόπευα να εντυπωσιάσω με τα γυναικεία μου τερτίπια.

Και ενώ τα κίνητρα δεν έχουν και τόση σημασία καθώς είναι ηλίου φαεινότερα, έχει σημασία το πόσο μαζοχιστικά ερεθιστικό ήταν να βλέπω-για την ακρίβεια να ακούω-την άλωση του πνευματικού μου κόσμου.

Η διάσταση που θέλω να θίξω είναι πόσο διεγερτικό είναι να εισχωρούν στα πιο σκοτεινά μέρη της ψυχοσύνθεσης σου και να στα σκαλίζουν αριστοτεχνικά. Δεν έχει σημασία τόσο για μένα το αν θα πέσω ξανά σε λάκκους που έσκαψα η ίδια-ή αν όντως θα ξανασκάψω λάκκους, όσο το ότι κάποιος ανακάλυψε τις πρόχειρες παγίδες μου. Ξέρω ότι η αποκάλυψη δεν είναι τόσο επίπονη για εκείνον που την κάνει, όσο για μένα, που μπαίνω στο τριπ να χτίσω από την αρχή τρόπους να γίνω ελκυστική με ευθύτητα.

Ευθέως εγκεφαλικά, για εγκεφαλικούς τύπους, γιατί το εγκεφαλικό σεξ είναι 5 φορές πιο έντονο από το σαρκικό.

Φτάσαμε Δουβλίνο κ δεν ξέρω αν θα χω λεφτά να γυρίσω Αθήνα.

Υδρογονανθρακας